Tropea is een wonderlijk mooie stad en een echte aanrader. Het hotel op 2km van het oude kern ook, maar de service kwakt. Kim probeert een busje te regelen voor 18, twee dus eigenlijk. De hotelmanager zegt dat ie een deal voor ons bedongen heeft: 10 euro de man in plaats van 20. Kim rouspeteert, vindt dat terecht veel. ‘We zijn hier om ons te laten pluimen,’ lacht Fré.

Het wordt dus 50 euro per rit, voor 2km… Eerste bus weg:Christophe en Hans H. worden naar restaurant Romana geleid, niet toevallig het restaurant van het hotel. Daar wordt gezegd dat de reservatie toegekomen is. Quod non. Wij hebben in een ander resto Incipit gereserveerd. Nice try. Christophe was not amused. Die had honger. Incipit daarentegen was een uitstekend resto, mooi geleden, goede bediening. We willen dezelfde dure taxi terugnemen, staat er eerst iemand anders die ons voor 25 euro wil brengen naar ons hotel… Hans schiet in een furieuze bui als die andere, best onvriendelijke taxichauffeur langs komt die het aan 50 euro doet: ‘ You fucked us!’. (x10). Uiteindeljk trekt de helft weg met de taxi aan 25 euro. Kim betaalt de andere snoodaard 130 euro. ‘Schurken’, schrijft Hans op Facebook. 

Onze vijfde dag annonceert zich goed: 152km waarvan 80 redelijk bergaf, maar we starten wel met een thermometer op 31 graden. Dat belooft. Na 20km komen we een fanfare tegen. Feest in het dorp. Wat later trommelaars met een koppel reuzen.

De lippen krullen naar boven. We drinken een glas in een wat verlopen pand met een buitenzwembad (dat ze nog aan het vullen zijn). We plunderen de koelkast tot Leo aankomt om dan 20km verder langs een Q8 tankstation baguettes met kaas, ham of worstjes binnen te spelen. Op 200 meter staat ‘de Ventoux’ op ons te wachten:  21km en 1000 hoogtemeters in bloedhete omstandigheden (ruim 36 graden). De rappen hebben een niet-aanvalspakt afgesloten. De knappen doen dat van oudsher. Het is een mooie klim met af en toe wat recupdalingen maar toch met een km van gemiddeld 12 procent. We zijn met z’n allen blij als we boven zijn en een bar zijn poort opent.

Ik eet zoals de andere een ijsje maar moet mij dra spoeden naar de ‘servizio’ om daar mijn maag leeg te pompen.  Nog 40km te gaan. Lange afdaling maar dan toch 20km langs een slechte weg vol putten. Wel het eerste fietspad dat we tegenkomen na ruim 500km bollen. Het hotel ligt traditioneel op een berg en het is toch nog klefferen om er te geraken. Prachtig hotel in aanbouw, vriendelijke mensen. Fré en ik krijgen een kamer die nog nooit door iemand anders gebruikt is… Geen warm water, de ‘chasse’ van de wc spuit ver over de pot heen en als je twee seconden stil staat gaat het licht uit in de badkamer. Een kniesoor die daarover zeurt, toch? 

En wordt het dan morgen toch nog de langste dag? Onze Kris verjaart, neemt zich voor om de hele dag de kop te nemen met een kroontje op z’n hoofd en wil ‘‘s avonds een groot feest. We zijn benieuwd wat onze reus in petto heeft.