Dag 6: Onweer, maar vooral veel slijk…

(verslag door Yves)

IMG_1019Om 6 uur stip gaat Hans zijne wekker weer af. Deze keer is het menens want ze komen ons al halen in ons hotel op Tonale om 7:15. Het ontbijt is zeer verzorgd en uitgebreid wat in schril contrast staat met een internet uit de jaren negentig.
We worden met zeker 100 mannen (en madammen) opgepikt met bussen en na een rit van 25minuten arriveren we in PELLIZZANO waar we gisteren de aankomst hadden.
We rijden vandaag richting het zuiden, weg van de hoge Alpentoppen,  en dan zien we aan het profiel met maximum hoogtes onder de 2000m. Maar met zijn 80km en 2800hm beloofd het wel weer een pittige rit te worden.
Het weer is ook omgeslagen. Vannacht al een hoop regen gehad en er wordt nog meer voorspeld voor vandaag. Maar ’s morgens ziet het er alweer geweldig uit.
IMG_1024De eerste klim brengt ons naar Campo Carlo Magno, een ski station van Madonna di Campiglio: een klimmetje van 800 hoogtemeters, vooral door het bos en over kiezelweg. Niets speciaals na 5 dagen Transalp maar wel erg schone natuur en goede lucht na de fixe regen van vannacht. De volgende klim lijkt op de kaart een venijnig staartje te hebben. De kaart blijkt correct. Alweer dik 200hm te voet naar boven. Maar de omgeving is erg mooi wat de pijn wat verlicht. Boven moeten we wat koeien van de pad duwen om door te kunnen. Nu gaat het vooral bergafwaarts naar het spektakel van de dag: een lange, steile technische afdaling (single track) van een 500 hoogtemeters (naar beneden…). 2018-07-20 17.32.23-3De regen en de 400 voorgangers hebben het pad (wat het zou moeten zijn) herschapen in een soep van slijk-pap, stenen en wortels. Ik vind het nog net te doen om te fietsen en dat vinden de meesten rond mij. Verschillende keren net niet onderuit. Soms even van de fiets als te erg wordt. Op Strava zie ik achteraf dat mijn hartslag op deze afdaling hoger is dan op de klim, leg dat maar eens uit. Aan de bevoorrading, kort na deze strook kan je de schade zien: geschaafde kleren, broeken kapot, bebloede armen en benen. Een echt slagveld. Bij Transalp schuwen ze duidelijk niet de meest pittige tracks, helemaal anders dan al die andere alpen marathons die ik al gereden heb.
IMG_1025Na de bevoorrading rest ons enkel nog een asfalt beklimming van een 700hm. Hans geeft er nog eens een goei lap op om onze ranking veilig te stellen. We slagen erin om er toch nog een deel te passeren. De laatste kilometers zitten weer vol van hindernissen: hangbruggetjes, smalle doorgangetjes, steile stukjes bergop. Voor Hans zijn ketting wordt het allemaal wat veel en die besluit om het op te geven op 1 km van de finish. Te dicht om dit te fixen dus wordt het lopen en truitje trek bij mij tot we over de finish zijn.2018-07-20 15.43.31
Het was weeral een bewogen ritje met deze keer als extra een fiets helemaal onder het slijk.
In het bike park zien we Bert en Pascal die er al proper bij lopen. Het was blijkbaar weer niet het dagje van Bert (meer mag ik er niet over kwijt…). Voor mij stopt de ellende ook niet bij de finish want ik krijg mijn dag-zak terug met een volledig leeggespoten bus teflon olie (de bus heeft ergens ingedrukt vast gezeten).
Na wat vertraging brengt een minibusje ons alweer naar een typisch Italiaans hotelletje. Allemaal erg sober maar het eten is geweldig wat alles goed maakt.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s