Koningsarenden (door Luc Blyaert)

Gisteren vlogen er gieren rond ons hoofd. Motard Michael zag er net voor hem eentje rakelings over z’n helm scheren. Vandaag hebben we hoog in de bergen arenden gezien. Maar eerst veel zweet, over de col du Bagarui. Manman, amper wakker en we krijgen La Redoute voorgeschoteld, maar dan 9 km lang, met gemiddelden van 10, 11 en 12 procent; Op sommige stukken werd zelfs 21 tot 24 procent gemeten!

Verstand op nul en vroeten naar boven. En we konden onze vriend Hans nog es leuk een neus zetten. Boven is het koud en we pakken een koffie, weliswaar zeer tegen de zin van een zuchtende barmeid. Het is zaterdag. Henk is inmiddels al huiswaarts, maar wij maken ons op voor een laatste 115 km, yep we nemen de korte route. Onze vier sympathieke motorjongens, Michael, Peter, Ivan en Karl verlaten ons ook, want zij hebben nog 1.200 km voor de boeg naar Herentals.

Over de Spaanse cols Ispeguy en Port d’Otxondo. Alles begint nu echt wel pijn te doen na 6 dagen in het hooggebergte en iedereen verlangt duidelijk naar het einde. Net voor de laatste col is er nog wat heisa en bijna ruzie omdat de gps-toestellen ons in de wei willen sturen.

Hans en Rudi koppig door. De anderen langs ‘de grote weg’ en weldra ontmoeten we elkaar weer. Rik en Rudi zetten zich op kop van het peloton en we zwoegen opnieuw vliegend naar Saint-Jean de Luz, waar een lange autofile er ons op duidt dat we opnieuw in de beschaafde wereld zijn beland.

Eindelijk aan het hotel. Iedereen feliciteert elkaar met een krop in de keel. Ik kan tranen amper onderdrukken. Elk van ons heeft zichzelf meer dan eens overtroffen. Zelfs proffen deinzen voor dit beulenwerk terug. Maar wij, koningsarenden, hebben de Pyreneeen overwonnen.

Vanuit de tuin van het hotel zien we ze liggen, ver weg en toch weer dicht nabij. Dank aan iedereen die meegereden heeft, maar vooral aan de begeleiders, commissaire Leo, Jef, Geert, nog een Leo en onze omnipresente Wim. En Hans, de aanstoker. Dank beste vrienden voor deze onvergetelijke gemeen mooie ervaring. Dit maak je zelden mee in een mensenleven. Zoveel mensen met een heerlijke hoek af, maar vooral met een goed hart, een fietshart, maar ook en vooral, het hart op de juiste plaats. Een diepe buiging. En wie weet, tot volgend jaar.  Hopelijk!

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Koningsarenden (door Luc Blyaert)

  1. tania raeymaekers zegt:

    Een dikke proficiat aan de koningsarenden !!!

    Jef , Lowie en Tania.

  2. Ann & co zegt:

    Chapeau aan al de ritsers!
    Merci beaucoup aan Wim en begeleiders!

  3. Ann & co zegt:

    Chapeau aan de ritsers!
    Merci beaucoup aan Wim en begeleiders!
    Ann & co

  4. Ann & co zegt:

    Chapeau aan de ritsers!
    Merci beaucoup aan Wim en begeleiders!
    Ann & co.

  5. Zjefke cameraman zegt:

    Nog eens nen dikke bravo aan alle Ritsers ( ja, met een hoofdletter)…
    en in naam van iedereen, bedankt Luc (Data News) voor jouw vlotte pen en woorden van waardering…

    Zjefke.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s