De laatste bus

Wat een alleraardigst Hotel du Relais was me dat. De eigenares had wel enorme zwarte wallen onder haar ogen, maar was bijzonder behulpzaam, ook al had ze een zwaar gehandicapte zoon. Zeker een aanrader dit 2sterren hotel in Moustier Sainte Marie.
Een stevig ontbijt is nodig. De meesten zitten op hun tandvlees en ook al is het de laatste rit naar de Ventoux en ‘amper’ 140km, er zitten behoorlijk wat bulten in en de wind zit verdorie niet altijd in ons voordeel. 1.800 hoogtemeters in totaal. Al na zo’n 20km bollen we langs de Lavendelvelden en warempel, in de verte zien we die ellendige puist liggen: de kale berg, met amper een wolkje aan de lucht. We lachen hem weg, die Vent(part)oux.
De ene zit al wat frisser dan de andere, maar als we in Bar de L’union in Banon ons stokbrood met kaas en ham binnenpeuzelen wordt er niet zo gek veel gezegd. De baas telt niet de flesjes cola, wel de kroonkurken. Slimmerik. Ik besluit die laatste 60km te laten voor wat het is en stap de bus in, bij Michael. De buit is binnen, de benen voelen flagada. Het is nu echt vaak bergop en de groep scheurt in de drie stukken. Hans en Luc Sandaal bengelen achteraan. Op weg naar Sault, op een bord langs de weg : ‘fruits du région’, waarna we even later twee lekkere plattelandsmeisjes zien. Meer moet dat niet zijn…
Halte in Sault waar we op het terras fuseren met een hele bende van Sint-Elisabeth uit Herentals. Sommigen hebben recent nog onze onfortuinlijke vriend Belgacom Bert verzorgd.
Vanuit Sault is het toch nog een dikke 40km naar Vaison la Romaine. Lange Jan kent een kortere weg, zegt ie, en hij breidt er nog een bijkomende lus van 10km aan…
Iedereen was wel blij dat we ter plaatse in onze chalet op camping Carpe Diem terecht waren. Het lastigste is achter de rug. Alleen de Cannibale nog bedwingen op zaterdag, of de Cannibalette, of de Vintourist voor de mietjes. Maar eerst nog een rustdag. Het is hier 30 graden, volop zon, maar ook volop wind. Daarboven zal het ongetwijfeld beuken zijn tegen de wind. Dat beloofd. Hans weet nog niet of hij de Cannibale zal meerijden. Hij ziet het even niet meer zitten, maar wedden dat ie toch nog die 175km en 4.500 hoogtemeters rijdt? Het is ‘nen hette’. Dat komt goed.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op De laatste bus

  1. Bert Swinnen zegt:

    Als ik het goed begrijp, was dat dus in Sault een verbroedering met allemaal mooie jonge verpleegstertjes ? 🙂
    Nog nie zo lang geleden zou de Jan nog iedereen over de Ventoux naar Vaison laten rijden hebben, dus die 10 kilometer extra valt dan al bij al nog mee…:-)
    In elk geval, iedereen morgen nog een fantastische Cannibale, Cannibailette of Vintoux gewenst ! – ook bij deze laatste is de kans om te diep gaan zeer reëel…
    Ik ga morgen de koers volgen op één van die grote schermen hier.
    Tot binnenkort! Vive le vélo!

  2. Wim Nelissen zegt:

    Proficiat boys & girl! Ieder jaar straffer … Zaterdag opnieuw minstens 5 Ritsers in de top-100 van de Cannibale? Succes iedereen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s