Geen zonnepaneel te zien in Ierland, ook geen zon, ook al beweert onze local William dat hij vandaag 3 keer de zon heeft gezien: ‘hij hallucineert’ lacht Jelle. Van de 180km richting kust van Galway hebben we ruim de helft in de regen gereden. Gelukkig ook met ruim de helft wind mee.

Een hilarische start ook want bij het eerste rondpunt rijden we langs de rechterkant van de weg. Nog altijd even wennen. In de grupetto naar de eerste en enige terp rond 58 km. De prijzen worden verdeeld onder onze 5 toppers Michel, Jelle, Kim, Chris en Jo. Lang bergaf nu tot de bevoorrading halfweg in een fijne pub langs de weg. Dat heeft ons aller Leo weer goed gezien. We stallen onze tweewielers op de koer. Geen koffieshop maar wel een aardige jonge kleine kasteleine. Als William haar vraagt wat er te zien is in Galway, antwoordt ze gevat: ‘toerisme en regen’. En dat zullen we geweten hebben, want het water valt met bakken uit de hemel. De gps-toestellen van Mark, Michel en Frederik laten het afweten. Mark die samen met Paul de kop nam, rijdt dan ook even rechtdoor waar we rechtsaf moeten. Vanaf de lunch hebben we wind mee met straffe kerels die de grupetto naar de bevoorrading trekken, waaronder onze vliegende Hollander Chris, samen met Jelle, Kris en Kim. 

Het klaart op als Leo de laatste bevoorrading aanbiedt. Als we opnieuw het zadel bestijgen, blijkt Mark plat en even later begint het opnieuw te pletsen. De laatste 40km haspelen we snel af, soms te snel want onze grote leider Hans fluit de kopmannen regelmatig terug. The last mile is altijd de moeilijkste tijdens een drukke zondagavond in Galway. Ze had gelijk zegt Paul: toerisme en regen. Als we een padje langs de kust naar het hotel oprijden, is het plots fors wind tegen en krijgen we lichte hagel te verwerken. Meer dan tevreden rijden we het hotel binnen waar we onze fietsen mogen leggen op de dansvloer van een ruime getapiseerde ballroom. Dancing bycicles zou een thema kunnen zijn voor de Bienale van Venezia. Dag 2 zit erop, de ergste twee dagen hebben we overleefd (de meesten van ons toch 😉

Vandaag passeerden we in de buurt van het stadje Limerick. Het inspireerde Mark voor deze prachtige literaire “limerick”…

De ritsers fietsen op Ierse wegen,
En komen koude en regen tegen.
Hun kopman zei helemaal doorweekt,
Ik heb gelukkig wat extra kilo’s gekweekt.
En daarom kan ik er beter tegen.